Büyük kelimeler ararım hep
Kızlarda kuzguncuklarda
Kızgın kumsallarda
Duvarlara yazılmış şiirlerde
Başka yerlerde
Bambaşka şehirlerde
Yükümlü taşıyan yelkenlilerde
Sigaramı yakıp çayımı yudumladığım kahve köşelerinde
Başka yerlerde
Bambaşka kalplerde
Büyük anlamlar aradım hep
Sayılarda harflerde
Ucu bucağı gözükmeyen sonsuz maviliklerde
Elinde kalemle defterin başında saatlerce beklediğin oldu mu hiç? Akrebin ve yelkovanın yarışırken çıkardığı o sesi dinledin mi ? Oturmaktan boynundaki o ince sızıyı hissettiğin oldu mu? Keza kalbindeki sızı yanında bir hiçtir bu sızı. Ağlamamak için sıktığın dişlerin, göz pınarlarına kadar ulaşan ama senin geri ve yine geri gönderdiğin o inci taneleri gibi. Sonra birden bir hançer hissedersin kalbinin en derinlerine inen. Ağır gelir ağlayamamak aslında bir o kadar da ağlamak. Sayamadığın kadar zaman geçer o kenarları soyulmuş, sayfaları yıpranmış defterin başında. Sonra o hançerin yerini bir ışık alır. Sana umudun habercisidir o ışık. Ve başlarsın yazmaya. Yazarsın. Yazarsın.. Yazarsın...