Sen Kadar Yalnız

    Vazgeçemeyişlerimin hududların da derin izlerin yer etmiş. Nefesim gibi. Kalbim gibi. Damarlarımda dolanan kan gibi. Söküp atamadığım kadar derin ve içimden. Bir sevdadan çok fazlası. Hayallerim kadar gerçek olmasa da masallar kadar yalan değil. Mutluluk kadar sahte olmasa da hüzün gibi ağır değil. Ellerimi uzattığım da dokunacak kadar yakın olmasa da ulaşılamayacak kadar uzak değil. Ben kadar sen olmasa da sen kadar ben. Yazıp silinen her cümle kadar anlamsız olsada daralan nefesim kadar taze. Gözlerin de kaybolmuş olsam da hala kendimde bulduğum ben kadar gerçek. Bitmeyen uzun bir yolculuk kadar çekilmez olsa bile yanımda olma ihtimalin kadar güzel. Git desem bile boğazıma takılan kal kadar acı. Bazen yan yana gelmeyen cümleler gibi ıssız. Ben kadar sensiz , sen kadar yalnız.

Şeymanur Şahin

Devamını Oku

Sahi Ayrılık da Neydi ?

Bozdum sensizliğinde kayboldugum odanin koyu sessizligini... Sonra manasız adımlarla balkona yöneldim. Mavi dedim mavi belki dinler beni. Hatıralarımı anlatmayalı epey zaman olmuştu. Yalnızlığımı sık sık paylaştığım bulutlar yoktu bugün. Başbaşaydım maviyle... Oda az çok severdi maviyi. Gökyüzünü beraber izlerdik hep. Ayrı şehirlerde olsak bile aynı anda bakardık , kendimizi kaybettiğimiz ama bizi bulduğumuz sonsuzluğa... Biz zaten yıldızlarda tanışmıştık. Tanışmak bir kere yapılan bir eylem değildi. Biz her gün tekrar tanışırdık onunla. Her gün daha çok tanır bir o kadar severdik birbirimizi. Ayrı özneler olmadık hiç. Aynı cümlenin tek failiydik. Kuşlar derdim, bizi kuşlar kadar özgür kılsalardı. Beraber uçsaydık bilmediğimiz kentlere, kaybolsaydık... Yine aynı eylemin tek öznesi olsaydık.
Duraksadım o an... Biz ayrı mıydık.?
-Hayır.
Biz tebdili mekanlarda aynı havayı soluyorduk. Kalbimiz hala bir çarpıyordu. Bir tek ellerim ellerine ulaşmıyordu, birde gözlerin gözlerimi seyretmiyordu. Bunlar ayrı olmaya sebep miydi ? Sahi ayrılık da neydi ? Biz hala beraber uyuyoruz her gece ve hala beraber uyanıyoruz sabahları...

Şeymanur Şahin

Devamını Oku

Üzerime Sinmişliğin Var

Üzerime sinmişliğin var benliğimde kaybolmuşluğun içime yer etmişliğin var senin..Hiç görmediğim o gözlerinde kaybolmuşluğum var benimde..İnsan görmeden sevebilir hayalini kurdugu bir sese aşik olabilirmis. Unutkan oldugumdan şikayet ederken unutamadigimi öğrendim ben sende..Hiç gelmeyecek bile olsan ne unutmama ne sevmeme engel ..Bazen senin olmayan seyleri ya da ulasamiycaklarini da sevebilirmişsin.. Ama hayallerinin pesinden kos.Hayallerinin seni getirdigi noktaya birak kendini..Teslim ol bu gece hayallerine azizim..Birak bu gece hayallarin seni ona gotursun.Birak bu gece elzem olan sevdan can bulsun.Düşlerden tanidigin insana hayallerinde merhaba de..İlan edemesende aşkını meydan oku gözlerine.Onun gözlerinde haykır sevgiyi ,görmeyi arzuladigin gözlerinde..Senden habersiz benliğinde dolanan bu sevgiyi haykır gözlerine sessizce.Öyle inan ki hayallerinin gercekligine dualarina kat hayallerini.. Habersizce akan bir damla yaşa sakla tüm hayallerini ve benliğinde kaybettigin o sevgiyi..İlk ruhların tanıştığı bu alemde seslen onun ruhuna ve sonra izin ver sadece kendine, olacaklara kaptır kendini. O an ruhunun onu cagirmasini , hayallerine gelmesini izle mesela birak dökülsün kan kırmizisi olmayan dudaklarindan sicak tebessümün..Gözlerinin içine kadar yayılsın..Lûtfettiğin kelimeler ağzından aksın onun naif yüreğine..Elmacıklarından düşen damlaları sil elinin ayasiyla..Gözbebeklerinde kaybet kendini , sonra sessizce hapset ..

Devamını Oku

Salkım Hayaller

 
Gözlerim yine ağırlaştı hatıralarında
Yaz gününü güze götüren ayların sonlarında
Sana dalmıştım, anılarıma, sevdama...
Yüzünün en derin hatlarında,
Sakladığın tabessümünü gizledim
papatyaların seviyor diye biten son yaprağına
Hüznümü ince serzenişlerimle örttüm
Gözlerinin en derininde kaybettim kendimi 
Bulmak istemedim kayboluşumu
Akan gözyaşlarına bizi sormak istedim.
Fotoğraflardan daha mı sahiciydi hayat ?
Dünya bir sevdanın peşinden mi koşuyor ?
İnsanlar sadece vuslata mı hasret ?
Soruların cevaplara olan sabırsızlığımı
Sana olan özlemimin çağrısı
Rüyalarımın bize doğuşu
Güneşimin sana batışı 
Hayatın bize gülüşünden mi ?
Mor salkımlı menekşelerin dünyasında mıydı hayallerimiz
Ve boğazımızda mi düğümlenmişti sevdalarımız
Susarak gözlerimize anlattıklarımız
Konuşmaya susadığımız sessizliğimiz
Bitmeyen mahsunluğun ardında ki pembe düşlerimiz
Ve vazgeçmeyişlerimiz...

Şeymanur Şahin

Devamını Oku

Yeni Gün

   Sabahın ilk ışıklarıydı. Gün yeni selamlıyordu şehrimi. Kalktım her günkünün aksine erkenden. Mahmur gözlerime su çarptım ve alelacele giyindim. Hızlı adımlarla sessiz merdivenleri terk ettim birer birer. İnsan kalabalığı çoktu bu semtte. Ama bu saatlerde sokaklar henüz boştu. Adımlarımı daha da sıklaştırdım ve o meçhul parkın güzide anılarımı saklayan bankına oturdum. Bundan üç ay öncesi benimle birlikte anımı paylaştığın banktayım sevgili... İlk değil burada tek bulunuşum, sıkça ziyaret ederdim hatıramızı. Sonra, bu kez yavaş adımlarla belki de zorla uzaklaşmaya başladım, en sevdiğin şarkıyı açtım, geçtiğimiz yolları tekrardan selamladım... Topladım ayrılık mevsiminin hatıralarını. Satır aralarına gizledim. Kimseler koparmasın sevdamın meyvelerini dedim. Yalnızlığımı sessizliğime kalbettim. Koyu mahzun bakışların düştü aklıma. En âli köşesinde yüreğimin silüetin canlandı. Yanaklarım ıslandı kalbimin ağlayışına. Süzüldü sessizce yaşlar yüzümden.. Tatlı gülüşünün verdiği huzurda dudaklarım zorlandı tebessümüne. Bir yandan ıslanırken bir yandan da döküldü hatıralarım dudaklarımdan. Son cümlem oldu bekletme sevgili özletme....

  Şeymanur Şahin

Devamını Oku