Gündelik Döngü

Her seferinde umutlanıyor insan
İlk teki dilek için kullanıyor
Belki saatlerce belki günlerce bekliyor
Sıra o son teke geldiğinde
İçinde bir burukluk başlıyor

O sonda sadece umudunu değil
Beraberinde kendinden bir şeyleri de yakıyorsun
Bitene kadar defalarca tekrarlıyorsun içinden
Son ya, bir nefes daha derken
Bir bakmışsın yanmış dudağın
Atmaya kıyamıyorsun
Ama tutamıyorsun da

Üstünden günler haftalar geçiyor
Değişen bir şey yok
Yeni paket yeni umut
Aynı dilek aynı suskunluk
Susuyorsun yine
Kimse bilmiyor niyesini
Tam açacakken ağzını
Zehirli bir nefes daha alıyorsun
Susuyor içindekiler
Bitiyor söyleyeceklerin.

Devamını Oku