Duvarlar

Boyayacağım duvarlar var benim, kırmızıya boyamam gereken duvarlar. İlkbahara ne kadar da yakışır bu duvarlar. Ve en çok arzuladığım şey, kırmızıya boyanmış bu duvarlarda kendini bulabilmendir. Orada bir yerlerdesin işte, baktığında çok rahat görebileceğin bir yerde. Rengi yine kırmızı, kıştan kalan soğuk hayaller gibi, yazın hareketini anlatacak kadar da canlı bir kırmızı. Her dokunuşunda adını seçeceksin onca kelimenin arasından. Belki kendini bulunca mutlu olur ve gülersin şaşkınlıktan deliye dönmüş bu haline. Ama ne olursa olsun gül, en çok da sen gül. Seni bu şekilde gözümün önüne getirmek ne kadar da güzel oluyor. Hafiften başını aşağı eğip bana baktığın o anları tekrar görebilmek umuduna boyayacağım o duvarları, eski güzelliğine kavuşması için. Boyadıktan sonra tekrar bir şeyler yazacağım o duvara seni bulma umuduyla. Nefesin seçecek yazacaklarımı.

https://twitter.com/arpaslanbudak

Devamını Oku

Yazmanın İmtiyazı

​Kimi özlemlerin ( ya da öznelerin) ithaflarınsa kaçınılmaz bir şekilde zaman aşımına uğramaya yüz tuttuğu bu kent bir şekilde yaşamın geçirebilmiş olmak. İhtimaller üzerine yaşıyorum çoğu zaman; yaşama ihtimali. Hayatta biraz daha fazla yer tutmaya başladığında düşlere olan inancım da azalmaya başladığı belirsiz bir zamanda buldum kendimi yarı dolu yarı boş sayfaların ortasında. Yeryüzünde bakacak yer kalmadığı zaman, budur nedeni yazmamın. Artık yazıyorum- elde etmek istediklerime ulaşamadığım zamanlarda-, belki yine aynı zaman yazmaya olan inanç bir düğüm daha atıyor. Kaybetme korkusu da yok artık, yazmak var çünkü.

Mevsimsiz Sohbet

Devamını Oku