Çığlık
çığlığa bağırmak istediğim şeyler var içimde.Hayatla yoğurulmuş
dertler.Çoğu zaman tam bitti derken acılar, peşi sıra başa sarar yine.
Önemli olan üstesinden gelmek sanırım.Hayatı yenmek.
İnsanın dilinin varmadığı, anlatmaya mecali olmadığı yaralarına dermandır doğa.
Islak
yağmurlu bir günde üstü başı kir, çamur içinde izbe bir sokakta soguk
sokak kaldırımına dizleri üzerine çökmüş deli gibi bağırıp isyan eden
bir adam gibi. İnsanlara anlatamadığını doğaya anlatır adam.Yere düşen
her bir damlayla beraber kusar içindekileri. Huzuru, mutluluğu bulmuştur
artık.
Kübra Eyuplar