Nöbette Gözyaşı

Yok hiç özlemem seni, yok hiç istemem duymak sesini, görmek yüzünü. İçimde sensizliğin huzuru gecemde yalnızlığın uykusuna dönüşür. Rüyalarımda itiraf ettiğim bir senleyken başkaydı gülüşüm. Düşündüm, uyandığımdan düşümden, bir gökdelenden çakılıp yerde bulduğumda kendimi, anladım her düşen gibi uçtuğumu zannettiğimi. Hesap sormuyorum, sen miydin uğrunda bir ömür harcamaya değer gördüğüm. Kuru bir kuruntu ölçüleri değiştirecek kadar. Ya da bir aldanış anlaşılmayan görüntüler. Bir parça buğulu görüyorum, nöbette gözyaşı.

Mevsimsiz Sohbet

https://twitter.com/arpaslanbudak

Devamını Oku

Gecenin Özlem Boşluğu

Bu yalnızlığın üzerine başka yalnızlıklar atarak dolduracağım gecenin boşluğunu. Kaderin değişmez senaryosunu yazıyor ve oynuyorum değiştiremeden. Oynadığım oyunun bir parçasıydı herhalde her gece parça parça ölmek. Geçmişi bazen düşünüyorum da ya da hep ondayım -tam olarak emin değilim bundan-, mutluluktan sarhoş olup sanki tek beden gibi sokaklarda yürüdüğümüz, ne konuştuğumuzun farkında olmayıp, saçmaladığımızı fark ettiğimiz an birbirimize bakıp dakikalarca kahkahalar attığımız o anları özlemekle meşgulüm şu günlerde.

Mevsimsiz Sohbet

Devamını Oku