Bir solukla
yaşam arasında bir yerlerde hayat bulmaya çalışan ruhların üzerinde başka bir
boyutta dolaşıyorum yıllardır. Ay ışığı vuran odanın siyah atmosferinde,
gecenin karanlığında, sessizliğin fısıldadığı sözlerin ürpertisinde yazmaya
çalıştım kendimi, karanlıktaki aydınlığı bulmaya çalışarak aradım yazılması
mümkün gerçekleri. Sonunu getiremediğim sözcüklerde, dokunuşlarda, duvarın
çatlaklarından akan kelimelerde, rüzgârın pencereyle yaptığı dedikoduda,
gülüşlerin arkasında kalan anlamlarda, sessiz hıçkırıkların bozduğu
mutlulukların ardında, hayata yeniden başlama adına tekrardan kurulmaya
çalışılan o benzersiz manzaraları tekrar hatırlıyorum, kaybettiğim onca
kelimenin ardında kalan o derin manaları.
Mevsimsiz Sohbet

