Seher vakti; günün ilk ışıklarının dağların ardından korkakca bakışları... Gün öncesi bir burukluk sarmıştı, bedenimi ve fikrimi. Her adımda uzaklaşan senden sonra.. Hayata istediğin şekli vermek için güzel bir gün olacak belki ama gözler yetmiyor , kelimeler de kifayetsiz. Bu arada ne istemiştin sen öylece kalakalmayı mı yoksa sadece bırakmayı mı? Kafiyeli yüzlerce mısra dökebilirim senin için elime ne geçer peki? Yazdığımla kalırım. Her zamanki rolümü oynamaya devam ederim; yalnız ve mutlu adam. Herkes gibi olamıyorum en azından sana karşı. Baştan beri haklı mıydın bilinmez. Her dakika belki her gece yalnızlığında aklımı kemiren saçma fikirler. Sen de iyi sayılırsın. Çoğu zaman olduğu gibi. Kötü olursan haber ver ama olur mu ? Çekinme, kızmam. Sen sadece söyle. Hayatta hep bir mutluluk ütopyası değil mi? Gülesi geliyor insanın.
Talha AKBAŞ
