Siz hiç aşık oldunuz mu ? Ben bir kere oldum. Adını duyunca şaşkın, başkasını duyunca sağır oldum. Gece ya da gündüz, her an rüyanıza, hayalinize, düşünüze konuk oldu mu? Benim oldu. Mecnun oldum, başkası uğramasın dedim. Siz hiç ondan yani sevdiğinizden uzak kaldınız mı ? Onu görmek sizin için çetrefilli bir yolculuğa dönüştü mü ? Her dinlediğiniz aşk şarkısında onun adını duydunuz mu ? Okuduğunuz, yazdığınız, dinlediğiniz her şiir de ondan bir parça buldunuz mu ? Ben buldum keza bütün imgeler onun içindi sanki... Siz hiç görestiniz mi, ama öyle yüzünü gözünü değil onlar imkansızdan farksızdır böyle bir aşkta; sesini görestiniz mi? Ben görestim. Birgün kırmadı, esirgemedi sesini konuştunuz. Peki bu durumda taa uzaklardan telefondan konuştuğunuz halde, ayaklarınız titredi mi ? Benim titredi... Konuştuğunuz zaman ağzınızı açtınız fakat ses çıkmıyor ne yapardınız? Ben söyleyeyim gülerdiniz... O kadar saf oldu mu sevginiz, aşkınız ? Sadece gözleri bana baksın ve gülümsesin yeter dediniz mi? Hepsini geçtim umutlarınız yıkıldı mı? Benim asla! Olmayacak bir şeyin peşinden koşmak size ne yaptırır ? Hiç...
Fakat karınca misali: Olmasa da, işe yaramasa da onun yolunda kaybolup gitmeye değer.
Neden derseniz eğer;
Öyle işte, bu da böyle bir keder...
Kürşat Taşdemir
0 yorum:
Yorum Gönder