Yanlış
olma olasılığından ötürü doğru olma olasılığını göz ardı ederek, yaşan(a)mamışlıklar
biriktiririz bu yolda. Belki de en büyük pişmanlık bu olacaktır yolun sonunda
Tekrar yazmak tekrar hatırlamak. İstedim ama dile kolaydır unutmak. Sonsuzluğun
sonu beyaz ince çizgi. Basıyorum yerim sağlam yok başka belirti. Yazmak demek
döngünün devinimi. Herkese yetecek kadar fark var. Benimki de üstünde durduğum
çizgi. Ses devam ediyor, çok uzakta değil. Nefes alıp veriyorum, yaşıyorum o
zaman, tekrara gerek yok. Aceleye getirilen bir yaşam, bir hikâye, yeniden
kurgulananın oluşturduğu umarsızlık. Gözlerin aklımın fuhşanesi, aynaya
batkımda gördüğüm kadar hayal. Belki de bir “hiç” kendimden geriye bıraktığım…
Mevsimsiz Sohbet

0 yorum:
Yorum Gönder