Yanlış olma olasılığından ötürü
doğru olma olasılığını göz ardı ederek, yaşan(a)mamışlıklar biriktiririz bu
yolda. Belki de en büyük pişmanlık bu olacaktır yolun sonunda Tekrar yazmak
tekrar hatırlamak. İstedim ama dile kolaydır unutmak. Sonsuzluğun sonu beyaz
ince çizgi. Basıyorum yerim sağlam yok başka belirti. Yazmak demek döngünün
devinimi. Herkese yetecek kadar fark var. Benimki de üstünde durduğum çizgi.
Ses devam ediyor, çok uzakta değil. Nefes alıp veriyorum, yaşıyorum o zaman,
tekrara gerek yok. Aceleye getirilen bir yaşam, bir hikâye, yeniden
kurgulananın oluşturduğu umarsızlık. Gözlerin aklımın fuhşanesi, aynaya
batkımda gördüğüm kadar hayal. Belki de bir “hiç” kendimden geriye bıraktığım…
Mevsimsiz Sohbet
0 yorum:
Yorum Gönder