Onun ansızın yanımda olmasını
istiyorum aynı zamanda da hiçbir zaman onu görmemek ikisinin ortasındaki
çelişkide nefes almaya çalışıyorum. Hava karardı, gitmem gerekmiyor ama gitmek
istiyorum. Neden gitmek istediğimi, nereye gitmek istediğimi bilmiyorum.
Aslında ne de çok bekleyen var. Bekleyenlerle yaşanacak hiçbir şey kalmadığını
hissediyorum. Sanırım, bildiğim, tek
başıma becerebildiğim pek az şeyden birini yapacağım: Yolculuk, hiçbir yere
doğru.
Mevsimsiz Sohbet
0 yorum:
Yorum Gönder