Yazılanlar, hep bir tarafı eksik
hikâye. Sandığım gibi olmadı. Kalabalık caddelerin ıssız sokak aralarında
aradım mutluluk saatlerini. Yalnızlık değildi bu, daha farklı, daha fazlası.
Kıştan çıkma baharı kovaladım ıssız sokak aralarında. Müziği daha iyi
duyabiliyorum buralarda. Ağaçlar çiçeklerini giymiş, çiçeklerde her tondan
yapraklar –gecenin sessizliği, hafiften rüzgâr esiyor- mevcut. Bir şeylerin
değiştiğinin en açık kanıtıydı bu. Aradan geçen uzun kıştan sonra geride kalan
soğuklukları, boş limanları, ruhsuz ağaçları geride bırakmak amacım. Gecenin
kısa, yaşama dair kurgusunun her zaman fazla olduğu o yaz gecelerini –hala
aklımda yazdan kalma o şarkının son notaları- kucaklama çabasındayım. Ilık
rüzgâr esmeye devam ediyor, yaza çok az kaldı. Düşlerdeki soğukluk, bir o kadar
hızlı çarpıyor zaman, sıcakları eritecek kadar. Baharı getirmenin başka bir
yolu olmalı.
Mevsimsiz Sohbet
0 yorum:
Yorum Gönder